start

• wsparciem dla ucznia na początku jego szkolnej kariery,
• przywróceniem uczniowskiej stabilności,
• umożliwieniem budowania przez dziecko pozytywnej tożsamości,
• przełamaniem destruktywnych mechanizmów obronnych, które maskują wstyd i lęk, tak by uczestnik spotkań został wyposażony w bagaż pozytywnych doświadczeń, które pozwolą mu na wypełnianie naturalnej roli dziecka.

• dla poprawy obrazu własnej osoby,
• dla lepszego zrozumienia ludzkich zachowań i motywacji,
• dla zwiększenia szacunku wobec siebie,
• dla rozbudzenia szerszych zainteresowań wykraczających poza własną osobę,
• dla ulżenia presji emocjonalnej lub intelektualnej,

Biblioterapia jako metoda pracy wychowawczej w bibliotece szkolnej - cz. 2 Biblioteka szkolna umożliwia często pierwszy, nieraz jedyny kontakt z książką i biblioteką w życiu. Ważne jest więc, aby to pierwsze spotkanie pozostawiło po sobie przyjemne wrażenia, aby kojarzyło się z poczuciem bezpieczeństwa... czytaj więcej>>

• dla pokazania, że nie jest się pierwszą osobą, która zetknęła się z danym problemem,
• dla wskazania, że istnieje więcej niż jedno rozwiązanie problemu,
• aby pomóc przedyskutować dany problem w swobodniejszy sposób,
• aby pomóc ułożyć indywidualny plan kierunku działań prowadzących do rozwiązania problemu.

• „książki łatwe w czytaniu", czyli takie propozycje wydawnicze, które odpowiadają ściśle określonym kryteriom:

• książki-zabawki, czyli takie, które przypominają swym kształtem maskotki, klocki, różnego rodzaju figury do układania, ale są też wyposażone w prosty tekst lub taśmę magnetofonową z nagraną bajką terapeutyczną;
• książki drukowane dużą czcionką;

Biblioterapia jako metoda pracy wychowawczej w bibliotece szkolnej – cz.3 Jak przebiegają kolejne etapy postępowania biblioterapeutycznego? Jakie kierunki pracy musi podjąć bibliotekarz terapeuta? Przed biblioterapią otwiera się właśnie wspaniała perspektywa – zwłaszcza w zreformowanej polskiej szkole. czytaj więcej>>

• książki drukowane pismem Braille'a;
• książki „mówione" – nagrane na kasetach magnetofonowych;
• książki wydane tradycyjną metodą typograficzną, ale uzupełnione o taśmę magnetofonową, na której nagrano ten sam tekst;
• kasety magnetofonowe z różnymi efektami akustycznymi i odgłosami przyrody (szum lasu, śpiew ptaków itp.);
• kasety magnetofonowe z muzyką (uspokajającą lub aktywizującą) oraz z różnego rodzaju montażami słowno-muzycznymi lub pieśniami i piosenkami;
• „bity inteligencji” i karty do nauki czytania – niezbędne w rehabilitacji dzieci z uszkodzeniem mózgu (porażeniem dziecięcym) metodami filadelfijskimi i brytyjską – wykorzystywanymi też w terapii dzieci z innymi niepełnosprawnościami;
• zabawki edukacyjne i gry dydaktyczne;
• filmy na kasetach wideo, wspomagające proces rehabilitacji (np. ekranizacja wybitnych utworów literackich i lektur szkolnych; lekcje języka migowego, zajęcia prowadzone metodą Paula Dennisona dla dzieci dyslektycznych);
• edukacyjne i terapeutyczne programy komputerowe.

• materiały uspokajające (sedativa), do których zaliczamy m.in.: książki przygodowe (tzw. młodzieżowe), baśnie, fantasy, literaturę humorystyczną;
• materiały pobudzające (stimulativa), np.: książki o tematyce awanturniczo-przygodowej, wojenne, podróżnicze, popularnonaukowe;
• materiały refleksyjne (problematica), czyli np.: powieści obyczajowe, biograficzne, książki o wątku romansowym, psychologiczne i socjologiczne;
• materiały religijne (sacrum), które w czytelniku powodują nie tylko silne wzruszenia natury religijnej, lecz odbiorca w trakcie czytania dokonuje jakiegoś ważnego dla siebie odkrycia, pozwala łączyć się duchowo z Istotą Wyższą, przeżywać stan religijnej ekstazy.

Jolanta Smuniewska