Cel ogólny
- wsparcie dla dzieci wycofujących się
Cele szczegółowe
Uczeń:
- potrafi powiedzieć, na czym polega prawdziwa przyjaźń
- wie, jakie uczucia towarzyszą samotnym
- wykazuje potrzebę niesienia bezinteresownej pomocy innym
Metody pracy
- biblioterapia i techniki ją wspomagające
Formy pracy
- indywidualna
- zespołowa
- grupowa
Środki dydaktyczne
|
Nie wiesz, jak wytłumaczyć dzieciom, na czym polega przyjaźń, życzliwość, dobroć czy opiekuńczość? Z bohaterami "Kubusia Puchatka" nie ma rzeczy niemożliwych! czytaj więcej>>
|
- tekst opowiadania Chcę mieć przyjaciela D. Wawiłow
- plakaty
- pluszowy miś
- kartki papieru
- mazaki
- lusterko
Przebieg zajęć
Część wprowadzająca
Przywitaj uczniów i poproś, by usiedli w kręgu. Następnie zaproponuj zabawę, która będzie polegała na wstawaniu w momencie, gdy uczeń usłyszy stwierdzenie, z którym się zgadza: Kto lubi czekoladowe lody? Kto ma psa? Kto ma niebieskie oczy? Kto chciałby mieć prawdziwego przyjaciela (tu powinny wstać wszystkie dzieci)?
Następnie poproś dzieci, aby przekazywały sobie pluszowego misia, mówiąc miłe słowa do swoich koleżanek, kolegów, np.: Jesteś zawsze pomocny, Masz ładny uśmiech.
Część właściwa lekcji
Poproś uczniów o uważne wsłuchanie się we fragment opowiadania Chcę mieć przyjaciela Danuty Wawiłow.
Danuta Wawiłow
Chcę mieć przyjaciela (fragment)
(...) Upadła tylko i stłukła sobie kolano. Siedziała więc na ziemi i myślała o tym, dlaczego te dziewczyny nie chciały się z nią przyjaźnić.
– Masz, przyłóż sobie babkę – usłyszała nagle. – Od razu krew ci przestanie lecieć.
To Ania, z którą nikt nie chciał się bawić, stała przed nią i podawała jej jakiś listek.
– Odczep się ode mnie, słyszysz?! – wrzasnęła Julka. – Czego za mną łazisz!
Ania skuliła się i powoli, ze spuszczoną głową, odeszła.
– Poczekaj! – zawołała za nią Julka. – Ja tylko tak powiedziałam! - wstała i, kulejąc, podeszła do Ani.
– Dlaczego właściwie nikt się z tobą nie bawi? – zapytała.
– Nie wiem – westchnęła Ania. – Może dlatego, że noszę okulary.
– Agata tez nosi.
– To może dlatego, że nie umiem grać w gumę. Zawsze mi się nogi plączą.
– Joaśce też się plączą.
– No, to może dlatego, że mam brzydkie imię: Ania, bania, proszek do prania...
– A mnie się podoba: Anka – skakanka – krakowianka!
Ania uśmiechnęła się.
– Mam gumę z motylkiem. Chcesz połowę?
– Aha. Tylko chodźmy na trzepak. Najlepiej jest żuć gumę na trzepaku.
Usiadły na trzepaku, machały nogami i żuły gumę. Potem puszczały z gumy balony – Julka większe, a Ania mniejsze. Potem pobiegły na huśtawkę i huśtały się – Ania wyżej, Julka niżej. Potem grały w klasy i rzucały patykami – Julka daleko, Ania blisko. A potem umówiły się na jutro i poszły do domu.
I następnego dnia, w sobotę, Julka obudziła się wesoła.
Zapytaj klasę: Czy dziewczyny zostały przyjaciółkami? Jeżeli tak, to dlaczego tak uważasz? Potem poproś, by dzieci narysowały jedną z czynności, którą bohaterki wspólnie wykonały.
Następnie zapytaj swoich uczniów, jak oni spędzają czas ze swoimi przyjaciółmi, kolegami, koleżankami. Potem rozwieś w sali plakaty z rozpoczętym zdaniem i poproś, by każde dziecko dopisało dokończenie każdego zdania:
- Przyjaciel to, ktoś kto…
|
Biblioteka wraz z czytelnią są miejscem, do którego każdy ma swobodny dostęp, gdzie każdy może znaleźć dla siebie odpowiednią pozycję książkową lub prasową. Czytelnia staje się także miejscem spotkań, zabaw i dostępu do multimediów... czytaj więcej>>
|
- Chciałbym, aby mój przyjaciel…
- Gdybym miał przyjaciela, to…
- Jestem przyjacielem…
Odczytajcie na głos dokończone zdania.
Podziel zespół na 4 grupy. Niech każda grupa zaprezentuje scenkę, w której zobrazuje, jak można pomagać przyjacielowi w potrzebie.
Następnie weź lusterko i powiedz klasie, że jest to „czarodziejskie lusterko”. Potem przekaż je uczniom z poleceniem, by każde dziecko przejrzało się w nim, spróbowało zobaczyć swoją dobrą cechę charakteru lub coś, w czym jest naprawdę dobre, a na końcu pochwaliło się tym przed kolegami.
Rozdaj kartki i poproś, by dzieci zapisały pionowo – jedną pod drugą – litery swojego imienia. Niech każde dziecko pomyśli i zapisze do tych liter wyrazy, które kojarzą się im ze słowem PRZYJACIEL. Potem na głos odczytajcie swoje skojarzenia.
J – JEST UCZCIWA P – POMOCNY
O – ODDANA I – INTELIGENTNY
L – LOJALNA O – OTWARTY
A – ACH, JAK WESOŁO BAWI SIĘ T – TROSKLIWY
R – RADOSNY
Część podsumowująca
Na zakończenie zajęć przedstaw swoje odczucia grupie i powiedz, dlaczego potrzebujemy przyjaciela. I czy w ogóle jest on nam potrzebny? Na pożegnanie poproś dzieci, by siadły w kręgu i powiedziały osobie siedzącej po lewej stronie: Dobrze, że jesteś.
Jolanta Smuniewska