W tym miesiącu w szkole

Ładowanie…

Zobacz więcej »

Kalendarz oświatowy
2014 - Sierpień
Po Wt Śr Cz Pt So Nd
 
       
01
02
03
04
05
06
07
08
09
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31

W tym miesiącu pamiętaj o:

zobacz wszystkie wydarzenia

Ksiegarnia taniej

Scenariusze zajęć i uroczystości

 
08.07.2010

W świecie miar i wag - scenariusz zajęć

miary_wagi

 

Część 1


Forma pracy: z całą grupą
Miejsce realizacji: sala przedszkolna
Pomoce dydaktyczne: różnorodne przyrządy miernicze (wagi, termometry, miary, zegary,
stopery itp.), napisy: „miary”, „wagi”, „termometry”, „miary i wagi”
Proponowane działania: Zorganizowanie kącika miar i wag.

Praktyczna wskazówka: Wyznacz miejsce, w którym dzieci będą gromadziły przyniesione z domu przyrządy do mierzenia i ważenia. Przygotuj napisy do oznaczenia eksponatów oraz kącika.

 

Przebieg


Zbierz dzieci na dywanie. Zaproponuj im zorganizowanie kącika, w którym będą wyeksponowane przyrządy miernicze, zgromadzone przez Ciebie i przyniesione przez dzieci z domu. Zapytaj, jak można nazwać urządzany kącik. Wybierzcie wspólnie nazwę, np. miary i wagi. Umieść napis w miejscu, gdzie ma powstać kącik. Poproś dzieci, by zastanowiły się, w jaki sposób można pogrupować przyrządy pomiarowe. Kieruj tak rozmową, by dzieci dokonały podziału na wagi, miary i termometry. Potem poproś, by określiły, co można mierzyć za pomocą poszczególnych przyrządów (ciężar, długość, wysokość, temperaturę). Zaproponuj przedszkolakom, by przeniosły do kącika przyniesione przyrządy i ustawiły według omówionych wcześnie kryteriów podziału. Na zakończenie chętne dzieci odczytają napisy i umieszczą je przy określonych grupach przyrządów.

 

Tolerancja dla inności w edukacji przedszkolnej – scenariusz zajęć

To, że ktoś jest inny, nie znaczy, że jest gorszy. Może się okazać, że jest dużo lepszy, niż ktokolwiek mógłby się spodziewać. czytaj więcej>>

Część 2


Forma pracy: z całą grupą
Miejsce realizacji: sala przedszkolna
Pomoce dydaktyczne: obrazki urządzeń pomiarowych, różnorodne urządzenia pomiarowe, A. Ganeri, „Od łokcia do kilograma. Historia miar i wag”, Nasza Księgarnia, Warszawa 1998
Proponowane działania: Gromadzenie informacji na temat miar i wag.

  

Przebieg


Zaproś dzieci na dywan. Zachęć je do wysłuchania ciekawych informacji na temat miar
i wag. Możesz wykorzystać podane niżej fragmenty tekstu oraz zgromadzone różne urządzenia pomiarowe. Zapoznaj dzieci z definicjami: mierzenie i jednostka miary. Mierzenie – jest to dokonywanie pomiarów jakąś ustaloną wielkością, zwaną jednostką miary.
 

Ile masz wzrostu? Ile ważysz? Jaki nosisz rozmiar butów? Jak daleko od szkoły mieszkasz? Jak ciepło lub jak zimno jest dzisiaj? W naszym codziennym życiu używamy miar i wag do ocenywysokości, ciężaru, prędkości, odległości, temperatury, powierzchni.

 

Obecnie wszystko możemy zmierzyć i tych pomiarów dokonujemy codziennie. Używamy do
tego prostych przyrządów, takich jak: linijka, zegar, termometr, taśma miernicza, waga. Uczeni natomiast posługują się bardzo precyzyjnymi przyrządami, które pozwalają bardzo dokładnie coś zmierzyć. Dziś bez tych urządzeń nie moglibyśmy się obejść, jednak człowiek pierwotny też dokonywał pomiarów, nie używając instrumentów pomiarowych.


W przeszłości ludzie w różnych miejscach świata używali różnych systemów miar i wag. Nie
było jednolitych wzorców, co prowadziło do wielkiego zamieszania. Dzisiaj używamy międzynarodowego systemu, przyjętego dla większości miar i wag. Pomiarów dokonujemy w jednostkach, takich jak: centymetry długości, kilogramy wagi czy stopnie temperatury. Wcześniejsze systemy jednostek tworzono na podstawie części ludzkiego ciała, np. dłoni, ramion, pleców, palców i stóp. Problemem wynikającym z tego systemu były różnice w pomiarach, zależne od budowy fizycznej mierzących osób. Pierwsze miary i wagi zostały wynalezione przez starożytnych Egipcjan i Babilończyków. Używano ich do obliczania ciężaru zboża, do wytyczania pól uprawnych i podczas wymiany handlowej.

 

Niepełnosprawność – otwartość czy ostrożne zamknięcie?

Integracja społeczna to problem ciągle aktualny, lecz nie zawsze świadomie podejmowany przez nauczycieli przedszkoli masowych. Przyczyną tej sytuacji są liczne bariery społeczne, kulturowe, osobowościowe. czytaj więcej>>

Kilka ciekawostek

 

Na wagę złota - W starożytnym Egipcie złoto stało się tak cenne, że około roku 3500 p.n.e. Egipcjanie wynaleźli
wagę, aby je ważyć. Była to prosta waga belkowa z dwiema szalkami na końcach. Na jednej
szali kładziono złoto, a na drugiej równoważono je odpowiednio dobranymi odważnikami.
 

Wczesne odważniki - Wczesne odważniki miały bardzo różne kształty. Egipcjanie do ważenia złota używali ciężarków w kształcie głowy byka. Afrykańskie plemiona Aszanti wykonanym z brązu odważnikom
nadawały formy zwierząt i ryb. Jeśli taki odważnik był za ciężki, zawsze można było odrąbać
kawałek głowy albo ogona.
 

Egipski łokieć - Starożytni Egipcjanie mierzyli długość, używając jednostki zwanej łokciem. Łokieć określono
na podstawie odległości pomiędzy ludzkim łokciem a końcem wyprostowanego środkowego palca – średnio 50 cm. Aby uniknąć nieporozumień, wykonano wzorzec łokcia z czarnego granitu. Wzorzec ten, zwany Królewskim Łokciem, mierzył 52,4 cm. W stosunku do niego odmierzano wszystkie pozostałe łokciowe przymiary.


Pierwsza stopa - Ludzkiej stopy jako jednostki miary użyto po raz pierwszy w Babilonie, około 1500 lat p.n.e.
Babilończycy mierzyli stopami bloki budowlane. Babilońska stopa miała około 33 cm długości. Natomiast Rzymianie używali stopy o długości około 30 cm.


Dłonie i palce - Egipcjanie, Grecy i Rzymianie używali dłoni i palców jako jednostek miary. Egipcjanie wykorzystywali w tym celu szerokość środkowego palca i szerokość dłoni. Cztery palce równały się jednej dłoni.


W jardach - Jard był jednostką miary wynalezioną przez kupców do odmierzania płótna. Jeden jard równał
się długości płótna rozpiętego między podbródkiem a końcem palców wyciągniętej ręki. W XII-wiecznej Anglii przyjęto odległość między końcem nosa króla Henryka I a opuszką jego środkowego palca. W 1305 roku jard określono jako długość równą trzem stopom i tak zostało do dzisiaj.


Ujednolicenie systemu


Wraz z rozwojem handlu pojawiła się potrzeba dokładniejszych, jednolitych systemów miar
i wag. Wcześniejsze systemy różniły się między sobą tak bardzo, że mierzeniem i ważeniem rządził
często czysty przypadek. To co w jednym miejscu uważano za jard płótna, w innym miejscu
mogło być o kilka cali krótsze.
 

W IX wieku cesarz Karol Wielki usiłował wprowadzić jednolity wzorzec stopy oparty na
pomiarze własnej nogi. Inne próby ujednolicenia miar zostały podjęte na wielkich targach handlowych
organizowanych w Europie w XII i XIII wieku. Wszyscy kupcy na targu byli zmuszani
do używania jednakowych miar i wag. Zarządca targów sprawdzał wszystkie miary własnym
wzorcem.


Powszechny dziś system metryczny wynaleziono we Francji w XIII wieku. Jego podstawowe
jednostki to metry i centymetry, gramy i kilogramy oraz litry. Po raz pierwszy w historii miar
jednostki nie pochodziły od części ciała.
 

Długość i odległości mierzy się zazwyczaj od jednego punktu do drugiego wzdłuż linii prostej.
Długość wyraża rozmiar samego obiektu. Odległość to pomiar przestrzeni dzielącej dwa obiekty
lub punkty. Natomiast prędkość oznacza odległość pokonaną w określonym czasie.


Pomiary temperatur


Aby ocenić, czy na dworze jest ciepło, czy zimno, wystarczy wyjść z domu. Ale aby stwierdzić
dokładnie, jak jest ciepło lub zimno, musimy użyć termometru. Termometrem mierzymy temperaturę
obiektu, na przykład powietrza, ciała czy wody. Im cieplejszy jest badany obiekt, tym
wyższą temperaturę wskaże termometr.


Pierwszy zamknięty termometr wynalazł w 1641 roku Ferdynand, Wielki Książę Toskanii
(w dzisiejszych Włoszech). Było to urządzenie znacznie dokładniejsze od pojawiających się
wcześniej wersji. Obecnie używamy kilku różnych rodzajów termometrów. Szklane termometry
zawierają słupek rtęci lub alkoholu, który podnosi się lub opada wraz ze zmianą temperatury.
Nowoczesne elektroniczne termometry pokazują temperaturę, wyświetlając odpowiednie liczby
na ekranie.

Jak dbać o zmysł słuchu? - scenariusz zajęć

Z punktu widzenia psychologii hałas jest dźwiękiem nieprzyjemnym i niepożądanym, powodującym drażliwość i zmęczenie całego organizmu, a zwłaszcza słuchu.Hałas szczególnie źle wpływa na kondycję dziecka. czytaj więcej>>


Mierzenie pogody


Do pomiaru zjawisk meteorologicznych oprócz termometrów używa się wielu innych przyrządów.
Na podstawie pomiarów meteorolodzy opracowują prognozy pogody. Barometry mierzą
ciśnienie powietrza w jednostkach zwanych milibarami. Deszczomierz mierzy w milimetrach
opady deszczu. Anemometry i chorągiewki mierzą prędkość wiatru (w km/h) i jego kierunek
(północny, południowy, wschodni lub zachodni). Wilgotność powietrza mierzy się termometrem
i przyrządem zwanym higrometrem. Niektóre informacje o pogodzie dostarczane są przez
satelity.


Współczesne pomiary


Wiele współczesnych urządzeń pomiarowych to nadzwyczaj precyzyjne instrumenty, skonstruowane
dla potrzeb handlu, nauki, techniki i medycyny. Dysponujemy obecnie dokładnymi
urządzeniami do pomiaru wszelkich parametrów – od ciężaru gazu do temperatury gwiazd
w odległych galaktykach.
 

 

Irena Łyżczarz, Maria Kardaś

 

Fragment scenariusza pochodzi z poradnika "Superzajęcia dla grup starszych"

Wasza ocena: 4.7
Oceń:
Nasze strony:
Księgarnia Wydawnictwa Raabe Edupress - Czasopisma dla nauczycieli Instytut Raabe - Szkolenia dla nauczycieli Twoje Lekcje Wydawnictwa Pastoralne Freebooki - darmowe publikacje
Nasze portale:
Dyrektorium - Platforma Zarządzania Szkołą PortalPrzedszkolny.pl - Z myślą o dyrektorze przedszkola Pastoralis - od księży dla księży SpecPiel.pl - testy specializacyjne dla pielęgniarek
Eksperci w Oświacie 2010. Copyright by Dr Josef RAABE Spółka Wydawnicza Sp. z o.o.
Realizacja: Ideo Powered by: CMSEdito