W tym miesiącu w szkole

Ładowanie…

Zobacz więcej »

Kalendarz oświatowy
2014 - Grudzień
Po Wt Śr Cz Pt So Nd
 
01
02
03
04
05
06
07
08
09
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
       

W tym miesiącu pamiętaj o:

zobacz wszystkie wydarzenia

Ksiegarnia taniej

Scenariusze zajęć i uroczystości

 
14.09.2010

Dziecko nieśmiałe w przedszkolu - jak mu pomóc?

dziecko niesmiale w przedszkolu

 

 

Dziecko nieśmiałe

 

Dziecko nieśmiałe jest mniej widoczne w przedszkolu niż inne dzieci. Jest grzeczne, ostrożne, spokojne i ciche. Nie sprawia wychowawczych kłopotów i nauczyciel może nie zwrócić uwagi na problemy malucha. Tymczasem psychologowie ostrzegają: nadmiernej lękliwości i izolacji dziecka nauczyciel nie powinien lekceważyć. Jest to sygnał, że ma ono problemy z wyrażaniem emocji. Procesy hamowania w układzie nerwowym dominują nad procesami pobudzenia. Nie następuje emocjonalne rozładowanie. Cóż to oznacza na teraz, na potem? Bardzo wiele. Takie dziecko będzie ukrywać emocje, zawsze zgadzać się z innymi i nikomu nie wchodzić w drogę. Dziś grzeczne, w przyszłości – uległe. Dziś podporządkowane woli rodziców i nauczycieli, w przyszłości – łatwo ulegające wpływom, nie zawsze przecież dobrym.

 

 

Przykładowe zajęcia z dziećmi

 

  • Odgrywanie ról pozwala przełamywać nieśmiałość

 

Tak organizujemy zabawy, by sporo z nich dawało możliwość odgrywania ról przez dzieci – mają wtedy okazję przełamywać niechęć do wspólnych zabaw.

 

  • Nawet powitanie bywa trudne

 

Ustalamy, że każde dziecko głośno i wyraźnie wita się, wchodząc rano do sali. Nauczycielka jest najlepszym przykładem dla dzieci i za każdym razem, kiedy dziecko wchodzi, wymienia jego imię wraz z powitalnym: „Dzień dobry …”. Gdy wchodzi do sali np.: Kasia, nauczycielka głośno zwraca się do niej: „Dzień dobry Kasiu”. Kasia odpowiada: „Dzień dobry pani”. Podobne ustalenia dotyczą pożegnań. Innych form grzecznościowych: „proszę”, „przepraszam” i „dziękuję” też będziemy częściej używać. Spróbujmy wypowiadać je inaczej niż dotychczas. Mówmy głośno, kierując słowa do konkretnego dziecka. Gdy przepraszamy koleżankę za szturchnięcie podczas pracy przy stole, zwracamy się wprost do niej: „Przepraszam cię, Olu, że niechcący cię popchnęłam”.

 

  • Wspólne zabawy na świeżym powietrzu ułatwiają kontakty
  • Płakalnia, w której nikt nie płacze - projekt adaptacyjny

    Nie ma gotowej recepty na złagodzenie problemów związanych z przystosowaniem dzieci do przedszkola. Należy poszukiwać takich rozwiązań, aby dziecko nie zatraciło swojej indywidualności, a jednocześnie bezproblemowo wkroczyło w nowy etap życia. czytaj więcej>>

 

Podczas zabaw w przedszkolnym ogrodzie nauczycielka zaprasza dzieci do wspólnej zabawy. Podaje kilka propozycji, o to samo prosi dzieci i pomaga wybraną zabawę zorganizować. Za każdym razem robi to tak, by wszystkie dzieci były zaangażowane w zabawę, by dziecko nieśmiałe też musiało w niej uczestniczyć, zamiast samotnie chodzić alejkami. Zabawy zawsze są atrakcyjne, angażują wszystkie dzieci i nie narzucają poszczególnym dzieciom wyjątkowych ról. Podczas takich zabaw dziecko nieśmiałe zachowuje się swobodniej niż w sali. Prawdopodobnie większa przestrzeń i mniejsza presja kolegów (tu nie ciąży na nim wzrok innych dzieci, nie jest zmuszone do bezpośredniego kontaktu) sprzyjają swobodniejszym zachowaniom.

 

  • Uczymy się prosić o pomoc

 

W przedszkolu pojawia się wiele sytuacji, kiedy trzeba poprosić o pomoc. Uświadamiamy dzieciom, że to całkowicie naturalne, nie ma w tym nic dziwnego ani wstydliwego. Nawet bardzo samodzielne dziecko może się znaleźć w sytuacji, kiedy będzie potrzebowało pomocy. Czasem może zwrócić się o to do nauczycielki, do pani pomagającej w grupie, a czasem też do innego dziecka. Dorośli również bywają w trudnych sytuacjach i wtedy proszą o pomoc. Jeśli przechodzień nie może znaleźć drogi, prosi o wskazanie jej przez policjanta; chory prosi o pomoc lekarza; uczeń, który nie rozumie zadania, prosi nauczyciela o wytłumaczenie. Dzieci w przedszkolu też mają prawo poprosić o pomoc. By nauczyć tego dzieci, by pokazać im, że to wcale nie jest takie trudne, nauczycielka aranżuje różne zabawy. W jednej z nich prosi o opowiedzenie jakichś trudnych sytuacji. Potem ustala z grupą, do kogo należałoby się zwrócić o pomoc. Dzieci głośno wypowiadają swoje prośby. Robią to wszyscy, również dziecko nieśmiałe. Teraz ma okazję przekonać się, że w trudnej sytuacji może się znaleźć każdy, nie tylko ono, ma też okazję przećwiczyć zwracanie się o pomoc, co dla nieśmiałego dziecka jest wyjątkowo trudne.

 

Krystyna Zielińska

 

Fragment artykułu pochodzi z poradnika "Trudne sytuacje w przedszkolu"

Wasza ocena: 4.0
Oceń:
Nasze strony:
Księgarnia Wydawnictwa Raabe Edupress - Czasopisma dla nauczycieli Instytut Raabe - Szkolenia dla nauczycieli Twoje Lekcje Wydawnictwa Pastoralne Freebooki - darmowe publikacje
Nasze portale:
Dyrektorium - Platforma Zarządzania Szkołą PortalPrzedszkolny.pl - Z myślą o dyrektorze przedszkola Pastoralis - od księży dla księży SpecPiel.pl - testy specializacyjne dla pielęgniarek
Eksperci w Oświacie 2010. Copyright by Dr Josef RAABE Spółka Wydawnicza Sp. z o.o.
Realizacja: Ideo Powered by: CMSEdito