start

Obszary programu wychowania przedszkolnego: To jestem ja, Ja i świat przyrody, Ja i świat społeczny, Ja i świat kultury

Część 1

Forma pracy: z całą grupą, indywidualna
Miejsce realizacji: sala przedszkolna
Pomoce dydaktyczne: płyta CD "Cztery pory roku – Zima" A.L. Vivaldiego, odtwarzacz CD, kredki, białe gwiazdki, białe płatki śniegu z folii samoprzylepnej, rekwizyty lub ilustracje: śnieg, sanki, czapki, rękawiczki, narty, kijki, łyżwy, bałwan, karta zadaniowa (rysunek bałwanka, któremu brakuje oczu, nosa, garnka na głowie)
Literatura: M. Bednarska-Moskwa, "Czarodziejka zima", w: A. Misiaczek, "Cztery pory roku – nowe piosenki dla dzieci", Wydawnictwo Zielona Sowa, Kraków 2005

Proponowane działania: słuchanie wiersza M. Bednarskiej-Moskwy "Czarodziejka zima"; wyjaśnienie znaczenia określenia zima czarodziejka, zabawa uwrażliwiająca zmysł dotyku „Jaki jest śnieg?”; zabawa ruchowo-naśladowcza „Śnieg pada” – rozwijanie sprawności ruchowej; praca z kartą zadaniową – doskonalenie sprawności manualnej.
Praktyczna wskazówka: zawieś u sufitu na różnej wysokości płatki śniegu. W sali zgromadź rekwizyty (lub ich ilustracje) wiążące się tematycznie z zimą. Zaproponuj dzieciom, by w tym dniu były ubrane w coś koloru białego. Naklej każdemu dziecku na bluzkę płatki śniegu z folii samoprzylepnej.

Przebieg

Włącz cicho nagranie "Zima" A.L. Vivaldiego. Powitaj dzieci w stroju zimy – biała suknia lub peleryna ozdobiona srebrnymi gwiazdkami, wianek z lodowych sopli. Powiedz wiersz Czarodziejka zima, interpretując odpowiednio tekst.

Ukaż wychowankom zimę jako radosną porę roku dla dzieci, ale trudną dla zwierząt i ptaków. Zapytaj:

– O czym opowiada wiersz?

– Dlaczego zima to czarodziejka?
– Jak jest nazwany śnieg?

Pokaż śnieg (jeśli temat jest realizowany zimą) lub odwołaj się do doświadczeń dzieci i zachęć do wypowiedzi, pytając: Jaki jest śnieg?

Zaproś dzieci do zabawy „Śnieg pada, cieszą się dzieci”. Wyjaśnij przebieg zabawy. Powiedz przedszkolakom, że przy dźwiękach trójkąta będą biegały swobodnie po sali, naśladując rękoma i palcami spadające płatki śniegu (dowolne ruchy dłoni, palców i rąk). Na hasło: Lepimy bałwana będą naśladowały toczenie kul i ustawiania ich jedna na drugiej, na hasło: Śnieżki będą udawały, że rzucają śnieżkami (swobodne wymachy prawej i lewej reki). Zaproś dzieci do stolików. Poproś o dokończenie rymowanego tekstu:

Trzy białe kule, sprawa to znana,
możesz zamienić zimą w …

Rozdaj karty zadaniowe z niedokończonym rysunkiem bałwanka. Zapytaj, kto jest na obrazku. Poproś o dorysowanie bałwankowi oczu i nosa oraz o narysowanie garnka na jego głowie.

Część 2

Forma pracy: z całą grupą
Miejsce realizacji: sala przedszkolna
Pomoce dydaktycznie: kawałki papieru, kłębuszki waty dla każdego dziecka, ilustracja przedstawiająca krajobraz zimowy
Proponowane działania: praca z obrazkiem „Zima” – wskazanie zmian zachodzących w przyrodzie zimą; zabawa oddechowa „Smakołyki” – utrwalanie prawidłowego toru oddechowego; zabawa słowna „Jaka jest zima?” – kończenie rozpoczętych zdań; wzbogacanie zasobu słownictwa.

Uwaga: Celem ćwiczeń oddechowych jest wyrobienie właściwych nawyków oddechowych, tzn. wyćwiczenie właściwego toru oddechowego. Podczas wdechu następuje równomierne poszerzenie całej klatki piersiowej wspomagane niewielką pracą przepony. Tor taki jest optymalny dla prawidłowej pracy narządu głosu.

Przebieg

Poproś dzieci, by usiadły przed tablicą, na której jest przypięta ilustracja przedstawiająca krajobraz zimowy. Porozmawiaj z dziećmi o zimie, pomagając im pytaniami:

– Jaką porę roku przedstawia obrazek?

– Po czym można poznać, że jest zima?
– W co bawią się dzieci?
– Czy jest to wesoła zabawa?
– Co robią ptaki?
– Jakie znacie zabawy na śniegu?
– Jakie sporty zimowe można uprawiać, korzystając z łyżew i nart?

Rozdaj dzieciom kawałki papieru i zaproponuj, by zrobiły małe kuleczki – okruszki. Małe kuleczki ułóż na otwartej dłoni i wykonując wdech nosem i wydech ustami, zdmuchnij je. Poproś dzieci, by powtórzyły tę czynność. Powiedz im, że teraz będą małymi ptaszkami, które przyleciały na śniadanie. Dzieci naśladują dziobanie, stukając palcami o podłogę. Po chwili zbierają określoną liczbę kuleczek, umieszczają je na dłoni. Zabawę powtarzamy kilkakrotnie. Poleć dzieciom, by stanęły w kręgu i kończyły zdania, przekazując sobie kolejno kłębuszki waty: Zima jest…, Zimą lubię się bawić…

Sławomira Załęska
Nauczyciel doradca metodyczny w zakresie
wychowania przedszkolnego, logopeda, nauczyciel dyplomowany,
członek komisji dyscyplinarnej dla nauczycieli

Fragment scenariusza pochodzi z poradnika "Superzajęcia dla grup młodszych"