Uwaga
- Przed zajęciami przeprowadź w domu eksperyment powstawania kolorów tęczy i zachowania się oleju rozlanego w naczyniu z wodą (sprawdź, czy lepiej wybrać naczynie przezroczyste, czy kolorowe? jak dużo nalać oleju? podświetlić latarką, czy nie?).
- Zastanów się nad organizacją zajęć o tęczy – ważne jest miejsce obserwacji i zapewnienie dzieciom bezpieczeństwa.
- Podczas zajęć możesz wykorzystać muszlę uchowca, która od wewnątrz lśni tęczowym blaskiem; gruba warstwa perłowa mieni się różnymi kolorami w odcieniach różu i zieleni. Nie są to jednak barwy strukturalne, wynikające z obecności barwnika, lecz mamy tu do czynienia z nakładaniem się fal promieni świetlnych, odbijających się od warstwy kryształów węglanu wapnia.
- Zwróć uwagę, by płyty CD były czyste, bez nadruku lub zaklej je papierem, gdyż napisy na płytach rozpraszają dzieci, odciągają ich uwagę.
- Przygotuj pudełko z naklejoną lub narysowaną na wierzchu ilustracją tęczy, do środka włóż kartoniki do tworzenia tęczy.
Przebieg
Zgromadź dzieci wokół stoliczka, na którym przygotowałaś pomoce. Zapytaj: Czy w sali można wyczarować tęczę? Zachęć dzieci do wypowiedzi. Potem powiedz, że za chwilę przeprowadzicie eksperyment.
Zaprezentuj dzieciom zgromadzone pomoce: latarkę, lusterko, biały karton, płaskie naczynie i wodę. Zachęć dzieci do obserwacji. Nalej do naczynia wodę, zanurz w niej lustro pod kątem. Skieruj światło na zanurzoną część lustra. Biały karton skieruj na linię odbicia światła. Na kartoniku pojawią się kolory tęczy.
Następnie zaproponuj przedszkolakom obejrzenie płyt CD, powinny zauważyć kolory tęczy na płycie. Na podstawie przeprowadzonego eksperymentu i obserwacji płyt ustalcie, jakie kolory ma tęcza. Policzcie je.
Poproś dzieci, by wyszukały w sali tęczowe przedmioty, na przykład muszlę uchowca, hologram – naklejki, olej na wodzie. Przedszkolaki mogą porównywać barwę i konsystencję oleju jadalnego i silnikowego.
Dzieci powinny odnaleźć także pudełko z ilustracją tęczy. Rozdaj kartoniki z pudełka (po jednym dla dziecka). Poleć przedszkolakom, by odszukały osoby z tym samym kształtem kartonika. Zachęć dzieci do utworzenia z tych kolorów tęczy. Ważne jest, by kolejność barw odpowiadała rzeczywistemu obrazowi tęczy. Podczas układania tęczy dzieci mogą jeszcze raz obejrzeć tęczowe przedmioty lub płytę CD.
Po zakończeniu pracy niech dzieci zaprezentują swoje tęcze. Powinny powstać tęcze w 3 różnych wersjach: kołowej, z pasków i kropel wody. Razem sprawdźcie kolejność barw.
|
Zapraszamy do zapoznania się z propozycją ćwiczeń porannych dla najmłodszych przedszkolaków. Dla uwielbiających ruch maluchów wycieczka rowerowa będzie świetną zabawą na rozpoczęcie dnia w przedszkolu. czytaj więcej>>
|
Forma pracy: z całą grupą
Miejsce realizacji: sala przedszkolna
Proponowane działania: Poznanie hologramu: wyjaśnienie pojęcia "hologram", omówienie zastosowania hologramów
Przygotuj przedmioty z hologramami, naklejki dla dzieci, zabezpieczenia na płytach CD, jeśli to możliwe – banknoty.
Przebieg
Zaproś dzieci do siebie, pokaż im jeszcze raz tęczowe przedmioty. Wskaż naklejki hologramowe i zapytaj przedszkolaki, czy wiedzą, co to jest. Zwróć uwagę na tęczowe znaki hologramów. Wyjaśnij dzieciom, że są to hologramy, czyli zdjęcia, które odbijają światło w różny sposób w zależności od kąta widzenia i w odczycie dają dwa niezależne od siebie obrazy. Jest to trójwymiarowa fotografia, gdzie przedmioty oglądane są w sposób przestrzenny. Zapisana jest na kliszy fotograficznej. Może być płaska, wtedy widzimy obraz o tęczowo zmieniających się kolorach przy pochylaniu góra-dół.
Stwórz dzieciom możliwość obejrzenia różnych hologramów i zachęć do wymiany spostrzeżeń.
Hologram – informacje dodatkowe
Aby uzyskać hologram, należy podzielić wiązkę światła laserowego na dwie części za pomocą szklanej płytki. Pierwsza część wiązki światła oświetla przedmiot, po odbiciu od niego pada na kliszę fotograficzną. Druga część wiązki pada na kliszę bezpośrednio lub po odbiciu od płaskiego zwierciadła kierującego ją na kliszę. W ten sposób otrzymuje się kliszę zwaną hologramem.
Pionierem i prekursorem prac w dziedzinie holografii był polski fizyk, profesor Mieczysław Wolfke. W 1920 roku opracował teoretyczne podstawy i dokonał rozbicia procesu wytwarzania obrazów na dwie oddzielne fazy. Niestety z realizacją hologramów musiano czekać aż do wynalezienia lasera. Ostatecznie wynaleźć i rozwinąć holografię udało się Dennisowi Gaborowi (fizyk angielski pochodzenia węgierskiego); w 1971 roku otrzymał za to Nagrodę Nobla.
Holografia jest działem optyki zajmującym się uzyskiwaniem obrazów przestrzennych – trójwymiarowych. Powstają one dzięki metodzie rekonstrukcji fali światła (ale też fal akustycznych). Holografia optyczna znalazła zastosowanie w medycynie, biologii, informatyce. Wykorzystywana jest do zabezpieczania towarów, na przykład płyt DVD, CD (znak holograficzny na opakowaniu oznaczą, że produkt jest oryginalny). Holografami zabezpiecza się też przed podrabianiem banknoty. Holografia znalazła też zastosowanie w telewizji. Jej sposób uzyskiwania obrazów przestrzennych pomaga tworzyć filmy w 3D (w 3 wymiarach: wysokości, szerokości i głębi).
Anna Ławnik-Zawadzka
Fragment scenariusza zajęć pochodzi z poradnika