start

Część 1

Forma pracy: z całą grupą
Miejsce realizacji: sala przedszkolna
Literatura: Program autorski T. Cicheckiej, N. Michałowskiej, M. Markiewicza, "Jak się bawić, żeby lepiej widzieć", Materiały szkoleniowe CMPPP 
Proponowane działania: Zabawa relaksująca, energetyzująca wzrok i kształcąca wyobraźnię (według programu autorskiego T. Cicheckiej, N. Michałowskiej, M. Markiewicz Jak się bawić, żeby lepiej widzieć)

Przebieg

Powiedz dzieciom, że dzisiaj pobawią się w patrzenie na niby, czyli na to, co sobie wyobrażą. Będą patrzeć blisko i daleko. Poproś dzieci, by usiadły na dywanie i skieruj do dzieci następujące słowa:

Wyobraźcie sobie, że do sali wleciał kolorowy motyl, tylko ty wiesz, jak on wygląda, bo on jest w twojej wyobraźni, właśnie usiadł na twojej dłoni (patrz na rękę) i już odleciał. Teraz siedzi na oknie (patrz na okno), znowu przyleciał na twoją dłoń (patrz na rękę), leciutko uniósł skrzydła i usiadł na parapecie (patrz na parapet). Już siedzi na twoim kolanie (patrz na kolano) i znowu odleciał daleko od ciebie. Jest w ogródku (patrz daleko za okno) i znowu przyfrunął i usiadł blisko ciebie. Zobacz, jest na twoim palcu. Dmuchnij leciutko i patrz jak leci, już jest za oknem (patrz bardzo daleko i jeszcze dalej). Teraz sam zamień się w kolorowego motyla.

Zaproponuj dzieciom zabawę bieżną „Motyle”. Następnie kontynuuj opowiadanie:

Wyobraź sobie, że twoja dłoń to pas startowy, a twoje oczy to wieża kontrolna na lotnisku (popatrz na dłoń). Właśnie startuje samolot, wznosi się w powietrzu i już jest wysoko, daleko na niebie (patrz na okno). Do lotu szykuje się mały sportowy samolot (patrz na swoją dłoń, a teraz spójrz za oknem na niebo i chmury). Z twojego lotniska (patrz na dłoń) startuje szybowiec, wznosi się i już go widać daleko za oknem. Teraz sam zamień się w samolot.

Zaproponuj dzieciom zabawę bieżną „Samoloty”.

Część 2

Forma pracy: z całą grupą
Miejsce realizacji: sala przedszkolna
Literatura: E. de Bono, "Naucz swoje dziecko myśleć", Prima, Warszawa 1994; R. Fischer, "Uczymy, jak myśleć", WSiP, Warszawa 1999
Proponowane działania: Zabawy rozwijające kreatywność

Uwaga: Nie oceniaj wypowiedzi. Akceptuj wypowiedzi wszystkich uczestników, nie stosuj destruktywnej krytyki. Rozwijaj wzajemną tolerancję dzieci, wspieraj współpracę, a nie rywalizację.

Przebieg

Zaproponuj dzieciom kilka zabaw rozwijających kreatywne myślenie.

• Odpowiedz (rozumowanie dedukcyjne)

Co by było, gdyby…? (cukierki były słone, nie było zabawek, zabawki mówiły, dzieci uczyły dorosłych, śnieg był ciepły itp.)

• Zgadnij

Myślę o zwierzęciu, które ma… (białą bródkę, zakręcony ogonek, długi czerwony dziób itp.)

• Domyśl się

Mam… (wędkę, łopatkę, grzebień, wózek, pędzel). Co robię?

• Kodowanie i dekodowanie

Potrzebne pomoce: kartoniki z zakodowaną informacją, kartki, pisak.
Przebieg zabawy: ustal z dziećmi, iż „O” to klaśnięcie; „” to tupnięcie nogą, „∆” to chwycenie się za głowę, „х” to ręce pod boki; utrwal te gesty i odgłosy, pokazując narysowane znaki; następnie przejdź do kartoników z kilkoma zapisanymi symbolami, stopniując trudność zadania.

• „Ciuciułapka” – rozpoznawanie przedmiotów za pomocą dotyku, zapamiętanie ich i wymienienie

Potrzebne pomoce: do 10 drobnych przedmiotów codziennego użytku.
Przebieg zabawy: uczestnicy ustawiają się w kręgu, ręce trzymają z tyłu; prowadzący rozdaje przedmioty co drugiej osobie; każdy po zapoznaniu się z przedmiotem podaje go sąsiadowi, tak by wszyscy mogli dotknąć tajemnicze przedmioty; następnie przedmioty zostają złożone w nieprzezroczystym pojemniku; dzieci wymieniają je i jednocześnie przedmioty zostają wykładane; dzieci starsze mogą wymieniać przedmioty w kolejności, w jakiej zostały podawane.

Dorota Zgadzaj

Fragment scenariusza pochodzi z poradnika „Superzajęcia dla grup starszych”