Księgarnia

 

edublog

polekcjach

Nowości wydawnicze

Dopalacze - prezentacja do edukacji uczniów

Dopalacze - prezentacja do edukacji uczniów

Prezentacja zawierająca opisy i zdjęcia dostępnych...
Z biblioteki Duc in altum

Z biblioteki Duc in altum

Nowa seria pomocy homiletycznych. Zbiór kazań na wybrane...
Uczeń zdolny - metody pracy

Uczeń zdolny - metody pracy

Jak pracować z uczniem zdolnym? Jak docenić jego potencjał...
zamów reklamę
Kalendarz oświatowy
2012 - Maj
Po Wt Śr Cz Pt So Nd
 
 
01
02
03
04
05
06
07
08
09
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
     

W tym miesiącu pamiętaj o:

zobacz wszystkie wydarzenia

Ankieta

Poleć nasz portal

Ksiegarnia taniej

Wychowanie

 
06.08.2009

Czynniki kształtujące postawy i zachowania uczniów

Czynniki kształtujące postawy i zachowania uczniów

Tomasz Pawlikowski

Środowisko szkolne tworzą nauczyciele, przejawiane przez nich postawy wobec uczniów, stosowane metody wychowawcze oraz kontakty społeczne ukształtowane w klasie1. Stanowi ono ważny składnik środowiska wychowawczego, ma zatem duży wpływ na postawy i zachowania uczniów oraz pełnione przez nich role indywidualne i społeczne.

Postawy uczniów a środowisko

Postawy i zachowanie podopiecznych zależą od:

  • stylu wychowawczego preferowanego w rodzinie (np. demokratyczny, autorytarny),
  • stopnia zaspokojenia potrzeb jednostki (np. poczucie bezpieczeństwa, akceptacja otoczenia, przynależność do grupy, uznanie innych),
  • postaw nauczycieli (np. akceptująca, odrzucająca),
  • nastawienia i sposobu funkcjonowania wychowawcy klasy (stopień zainteresowania uczniami i zaangażowania w pracę wychowawczą, otwartość na porozumienie i współpracę),
  • Formy wspomagania dzieci w procesie adaptacji do przedszkola

    Zarówno pierwszy dzień bez mamy w przedszkolu, jak również pierwszy dzień po wakacjach może okazać się dla dziecka bardzo trudny. W dużej mierze proces adaptacji zależy od nauczycielki i to ona... czytaj więcej >>

  • ogólnej atmosfery w szkole oraz w klasie,
  • stopnia akceptacji jednostki przez grupę i pełnionych w klasie/szkole ról (akceptacja–odrzucenie, aktywność–bierność),
  • poczucia własnej wartości ucznia,
  • jego aspiracji i celów osobistych,
  • przeżywanych przez niego emocji.


Analizując zachowania dzieci i młodzieży, należy uwzględnić powyższe czynniki.

 

Przykłady
  • Uczeń stale narusza normy porządkowe: nie dba o otoczenie i wyposażenie szkolne (rysuje po ławkach, śmieci itp.).

Przyczyna: patologiczne środowisko rodzinne z ojcem alkoholikiem. W domu panuje wieczny bałagan, nikt nie nauczył wychowanka podstawowych zasad higieny, porządku i szacunku dla dóbr materialnych.

  • Klasa przejawia postawę bierności społecznej: nie chce się angażować w żadne działania na terenie szkoły i bojkotuje te, które podejmują inni. Uczniom na niczym nie zależy, za to mają wiele pretensji i roszczeń.

Przyczyna: bierny i aspołeczny wychowawca traktujący podopiecznych jak zło konieczne, ciągle narzekający i krytykujący pracę innych nauczycieli oraz inicjatywy podejmowane w szkole.

  • Uczeń nieustannie walczy z nauczycielami i łamie obowiązujące w szkole normy.

Przyczyna: wysoki poziom złości i nieujawnionej agresji wywołanej przez apodyktycznego rodzica stawiającego dziecku zbyt wysokie (często niemożliwe do spełnienia) wymagania i stosującego kary fizyczne.

  • Uczeń uderzył kolegę.

Przyczyna: przez wiele tygodni był przez tamtego poniżany i prześladowany.

 

Wychowawca, który nie zna dobrze podopiecznego, jego osobowości, stanu emocjonalnego oraz sytuacji rodzinnej, materialnej i społecznej, które warunkują jego zachowanie, może ocenić go powierzchownie, a nawet niesprawiedliwie. Dlatego tak ważne są:

  • systematyczne diagnozowanie podopiecznych,
  • obserwacja ich postaw i aktywności,
  • korygowanie niepożądanych zachowań w trakcie semestru, aby uczniowie mieli możliwość zmieniać się i rozwijać (a w efekcie podwyższyć końcową ocenę z zachowania).

 

Ważne!
Typowe sposoby korygowania postaw i zachowań uczniów to: zajęcia indywidualne z podopiecznymi (oraz – w razie potrzeby – z ich rodzicami), zawieranie kontraktów z uczniami dotyczących ich dalszego funkcjonowania, prowadzenie uczniów przez pedagoga szkolnego.

 

Pozytywne zachowania podopiecznych można modelować poprzez:

  • dawanie im przykładu – dorośli w szkole, a zwłaszcza wychowawca, przestrzegają norm, szanują innych, odznaczają się wysoką kulturą osobistą i wrażliwością na potrzeby innych, reagują na wszelkie przejawy zła i naruszania zasad, są uczciwi, konsekwentni i odpowiedzialni, aktywnie działają w społeczności szkolnej;
  • dążenie do integracji klasy – w „zgranej” grupie uczniowie czują się ważni i akceptowani, dzięki czemu stają się częścią zespołu i chętnie podejmują różnorodne formy aktywności;
  • aktywizowanie całej grupy do działania – taki dobór zadań, aby każdy jej członek mógł/musiał coś zrobić; uczenie podopiecznych sposobów udzielania sobie nawzajem wsparcia oraz umiejętności współpracy;
  • zadbanie o dobrą i bezpieczną atmosferę w klasie i w szkole – spokój i poczucie bezpieczeństwa sprzyjają rozwojowi indywidualnemu i społecznemu uczniów, pomagają łagodzić konflikty i nieporozumienia, stymulują nawiązywanie dobrych relacji z całą społecznością szkolną;
  • pracę indywidualną z uczniami wymagającymi pomocy – po zdiagnozowaniu potrzeb i problemów wychowanka można pomóc mu przezwyciężyć niepożądane emocje i zachowania;
  • Uprzedzenia wobec innych - jak powstają?

    Wyniki badań i eksperymentów przeprowadzanych poprzez osoby zajmujące się kontaktami międzyludzkimi pokazują, że do „innych” zaliczani są wszyscy, którzy nie należą do... czytaj więcej >>

  • pracę wychowawczą z zespołem klasowym – kształtowanie konstruktywnych postaw poprzez zajęcia warsztatowe;
  • systematyczne udzielanie wychowankom informacji zwrotnych – bezstronne, pozbawione oceniania informowanie uczniów o stopniu ich rozwoju, dokonaniach i istniejących jeszcze deficytach oraz przypominanie im o normach i zadaniach, jakie przed nimi stoją;
  • podejmowanie szybkich działań naprawczych w sytuacjach kryzysowych – negocjacje, mediacje, spotkania z pedagogiem, zawieranie kontraktów;
  • współpracę z rodzicami uczniów – próba poprawienia relacji między rodzicami a wychowankiem, pomoc w rozwiązywaniu domowych konfliktów, pokazywanie rodzicom, jak mogą konstruktywnie wspierać swoje dzieci;
  • docenianie i nagradzanie starań podopiecznych – słowne pochwały, uznanie na forum klasy/szkoły, nagradzanie ich za osiągnięcia.

 

Materiał opracowano na podstawie publikacji „Ocenianie zachowania uczniów” T.Pawlikowskiego,
Poradnik wychowawcy, wrzesień 2007

Wasza ocena: 5.0
Oceń:
następna poprzednia
Eksperci w Oświacie 2010. Copyright by Dr Josef RAABE Spółka Wydawnicza Sp. z o.o.
Realizacja: Ideo Powered by: CMSEdito