start

Do zadań pedagoga i psychologa szkolnego, a także zatrudnionego w innych placówkach, w tym m.in. w poradni psychologiczno-pedagogicznej, zgodnie z Rozporządzeniem MEN z dnia 17 listopada 2010 r. w sprawie zasad udzielania i organizacji pomocy psychologiczno-pedagogicznej w publicznych przedszkolach, szkołach i placówkach należy m.in.:

• prowadzenie badań i działań diagnostycznych dotyczących poszczególnych uczniów, w tym diagnozowanie indywidualnych potrzeb rozwojowych i edukacyjnych oraz możliwości psychofizycznych, a także wspieranie mocnych stron uczniów;
• minimalizowanie skutków zaburzeń rozwojowych, zapobieganie zaburzeniom zachowania oraz realizacja różnych form pomocy psychologiczno-pedagogicznej w środowisku szkolnym i pozaszkolnym poszczególnych uczniów;
  
• prowadzenie terapii indywidualnej i grupowej.
  

Co się zmieniło?

W porównaniu do poprzednich regulacji prawnych zadania pedagoga i psychologa są takie same niezależnie od rodzaju i typu placówki, w której są zatrudnieni. Jednak zakres obowiązków będzie zróżnicowany, uwarunkowany innymi przepisami, np. o statutach, oraz specyfiką pracy w danej placówce.

Zgodnie także z Rozporządzeniem MEN z dnia 17 listopada 20101 r. w sprawie zasad udzielania i organizacji pomocy psychologiczno-pedagogicznej w publicznych przedszkolach, szkołach i placówkach pomoc psychologiczno-pedagogiczna powinna być udzielona uczniom:

• z niepełnosprawnościami,

Jak pomóc dziecku z ADHD? – formy terapii i wspomagania rozwoju Szacuje się, że uczniowie z ADHD stanowią ok. 3–5 proc. dzieci w wieku szkolnym, niektórzy przyjmują nawet znacznie wyższy odsetek. I mimo że jeszcze dwadzieścia lat temu nie mówiono o ADHD, teraz zespół nadpobudliwości psychoruchowej chętnie jest przypisywany wszystkim uczniom sprawiającym kłopoty. czytaj więcej>>

• niedostosowanym społecznie,
  
• zagrożonym niedostosowaniem społecznym,
  
• szczególnie uzdolnionym,
  
• ze specyficznymi trudnościami w uczeniu się,
  
• z zaburzeniami komunikacji językowej,
  
• z chorobami przewlekłymi,
  
• w sytuacjach kryzysowych lub traumatycznych,
  
• z niepowodzeniami szkolnymi,
  
• zaniedbanym środowiskowo w związku z sytuacją bytową ucznia i jego rodziny, sposobem spędzania czasu wolnego, kontaktami środowiskowymi,
  
• z trudnościami adaptacyjnymi związanymi z różnicami kulturowymi lub ze zmianą środowiska edukacyjnego, w tym związanymi z wcześniejszym kształceniem za granicą,
  
• z innymi potrzebami.
  

Rozpoznawanie uczniów ze specyficznymi trudnościami w uczeniu się

Nową formą jest współpraca z poradnią psychologiczno-pedagogiczną w rozpoznawaniu u uczniów specyficznych trudności w uczeniu się, w tym ryzyka wystąpienia specyficznych trudności w uczeniu się uczniów klas I–III SP.

Pracownicy poradni psychologiczno-pedagogicznej mogą wspólnie z nauczycielem m.in.:

• dobrać narzędzia diagnostyczne,
• prowadzić obserwacje uczniów,
  
• przeprowadzić badania przesiewowe,
  
• zinterpretować ich wyniki,
  
• pomóc ułożyć program pomocy da ucznia,
  
• omówić z rodzicem wyniki badań,
  
• przekazać wskazówki do dalszej pracy z uczniem.
  

Opracowanie indywidualnego programu edukacyjno-terapeutycznego oraz planu działań wspierających

Kolejnym nowym elementem jest współpraca ze szkołą w opracowywaniu i realizowaniu IPET (indywidualnego programu edukacyjno-terapeutycznego ) oraz PDW (planu działań wspierających) poprzez udział w posiedzeniach szkolnych zespołów.

Indywidualny program edukacyjno-terapeutyczny tworzy się dla uczniów posiadających orzeczenia o potrzebie kształcenia specjalnego, niezależnie od poziom funkcjonowania intelektualnego ucznia oraz typu szkoły, w której uczeń się uczy.

Jeżeli np. w masowej szkole podstawowej uczy się uczeń posiadający orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego, szkoła jest zobowiązana do skonstruowania IPET. Obowiązek ten dotyczy także szkół z oddziałami integracyjnymi i szkół specjalnych.

Indywidualny program edukacyjno-terapeutyczny tworzony jest na podstawie:

• analizy orzeczenia o potrzebie kształcenia specjalnego (zwłaszcza diagnozy i zaleceń),
• wielospecjalistycznej diagnozy przeprowadzonej w środowisku szkolnym.
  

Istotą IPET jest łączenie funkcji podstawowych dla szkoły, tj. nauczania i wychowania (funkcji edukacyjnej), z funkcją terapeutyczną, która jest nierozerwalna w przypadku ucznia o specjalnych potrzebach edukacyjnych. Zespół zobowiązany jest uwzględniać cele/zadania wynikające z odpowiedniej dla ucznia podstawy programowej i cele terapeutyczne wynikające z wielospecjalistycznej oceny poziomu funkcjonowania dziecka. W IPET muszą być określone dla ucznia zajęcia obowiązkowe, dodatkowe i nadobowiązkowe.

Plan działań wspierających należy opracować dla ucznia posiadającego:

• orzeczenie o potrzebie indywidualnego nauczania lub indywidualnego obowiązkowego rocznego przygotowania przedszkolnego,
• opinię z poradni psychologiczno-pedagogicznej,
  
• nieposiadającego opinii, ale u którego nauczyciel, wychowawca grupy wychowawczej lub specjalista stwierdził potrzeby rozwojowe lub edukacyjne, z uwagi na które uczeń wymaga objęcia pomocą psychologiczno-pedagogiczną.
  

Do specjalnych potrzeb edukacyjnych należą m.in.:

• szczególne uzdolnienia,
• choroby przewlekłe,
  
• specyficzne trudności w uczeniu się,
  
• zaburzenia komunikacji językowej,
  
• sytuacje kryzysowe lub traumatyczne,
  
• niepowodzenia edukacyjne,
  
• zaniedbanie środowiskowe związane z sytuacją bytową ucznia i jego rodziny, sposobem spędzania czasu wolnego, kontaktami środowiskowymi,
  
• trudności adaptacyjne związane z różnicami kulturowymi lub ze zmianą środowiska edukacyjnego, w tym związane z wcześniejszym kształceniem za granicą,
  
• inne potrzeby.
  
  

Zespół rozpoznaje zakres, w którym uczeń wymaga pomocy psychologiczno-pedagogicznej, określa zalecane formy, sposoby i okres udzielania mu pomocy psychologiczno-pedagogicznej.

Po rozpoznaniu trudności rozwojowych/edukacyjnych zespół formułuje plan działań wspierających zmierzający do usunięcia trudności. Na podstawie ustalonych przez dyrektora szkoły form, sposobów i okresu udzielania pomocy psychologiczno-pedagogicznej oraz wymiaru godzin, w którym poszczególne formy pomocy będą realizowane, nauczyciele, wychowawcy grupy wychowawczej i specjaliści opracowują i wdrażają plany działań wspierających dla uczniów.

Joanna Brzoskowska

Weź udział w kursie dla koordynatorów zespołów pomocy psychologiczno-pedagogicznej.

Zapoznaj się z programem!